اعوذ بالله من الشيطان الرجيم

بسم الله الرحمن الرحيم

1385/10/16

با عرض سلام و تبريك و تهنيت به مناسبت عيد بزرگ ، عيد غدير خم ، خدمت امام زمان كه خدا ظهور ايشان را نزديك كند و خدمت رهبر عزيز انقلاب اسلامي و خدمت شيعيان و محبان اهل بيت عليهم السلام.

اين مقاله ناچيز و ناقص ارائه مي شود فقط جهت عرضه خدمت امام زمان (عج)

 ان شاء الله مورد تاييد ايشان باشد.

 

اللّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُواْ يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّوُرِ 257 بقره

خداوند سالار(ولي) كاروان  مؤمنين است. دستشان را مي‏گيرد از ظلمتها به سوي نور مي‏برد.

 

اگر ولي را كاروان سالار تعريف كنيم و با اين معنا مولا اميرالمؤمنين(ع)‌ را نگاه كنيم، عيد غدير خم، عيد معرفي كاروان سالار(ولي) مؤمنين است، معرفي سرپرست نيست، معرفي دوست و ياور نيست، معرفي هم پيمان نيست، معرفي كاروان سالار است .

 امام زمان(عج) ‌ولي خدا بر مردم هستند. يعني چه؟ يعني از جانب خدا مردم را ولايت مي‏كنند. يعني مردم را از ظلمتها به سوي نور حركت مي‏دهند، مردم را در اين سفري كه به سمت خدا دارند كاروان سالاري مي‏كنند.

هركس ولايت خدا را قبول نكند در ولايت طاغوت قرار مي گيرد يعني كاروان سالار آن طاغوت است.

ولايت هم مثبت است هم منفي ، بعضي وقتها طاغوت ولي يك عده اي است چه كساني ؟ كساني كه كفر ورزيدند. يعني در كارواني كه همه به سمت خدا داريم مومنين را خدا كاروان سالاري مي كند و به سمت بهشت مي برد و كفار در كارواني به ولايت(كاروان سالاري) طاغوت و شيطان هستند .

 

اللّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُواْ يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّوُرِ وَالَّذِينَ كَفَرُواْ أَوْلِيَآؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

-257(بقره)

خدا سالار و ولي كاروان مومنين است كه آنها را  از تاريكي ها خارج مي كند و به سمت نور مي برد و كساني كه كفر ورزيدند  ولي و سالار كاروان آنها طاغوت است كه آنها را  از نور خارج و به سمت تاريكي ها مي برد كه اينها اهل آتش هستند و دذ آن هم جاودانه اند.

تمام انبيا و رسولان (ع) براي غدير آمدند ، هر نبيي آمد و خبري از جانب خداوند آورد و رسولان آمدند و آن چيزهايي كه خدا مي خواست ارسال كند ارسال كردند و پيامبران الوالعزم (ع)‌ نيز خبرهاي بزرگ و نعمتهاي زيادي را بر مردم مي آوردند  و هر كدام قسمتي از دين اسلام[1] را براي مردم مي آوردند تا اين كه در واخر عمر شريف رسول الله (ص) تمام دين و تمام نعمت خدا ارسال شد و آن در روز غدير و معرفي ولي(كاروان سالار) مومنين است.

بعد از روز عيد غدير  ديگر هيچ فريضه اي از جانب خدا نيامد[2] و نبوت خاتمه پيدا كرد و براي همين رسول خدا (ص) خاتم النبيين هستند.

 

رسول الله(ص) در روز غدير فرمودند: آگاه باشيد كه هر كس من مولي او هستم، علي مولي او است و هر كس كه من ولي او هستم علي ولي او است و هر كس كه من نبي او هستم علي امير او است. [3]

 

در روز غدير اين آيه نازل شد :

 

...الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ دِينِكُمْ فَلا تَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً...

امروز، كافران از دين شما، مأيوس شدند؛ بنابراين‏، از آنها نترسيد! و از من بترسيد! امروز، دين شما را كامل كردم‏؛ و نعمت خود را بر شما تمام نمودم‏؛ و اسلام را به عنوان دين شما پسنديدم. / مائده 3

 

بواسطه معرفي ولي عالم اميرالمؤمنين (ع) دين كامل شد ونعمت خدا بر مردم تمام شد و كافران هم نااميد شدند و از اين اسلام مردم ، خدا راضي است.

 

خوب سوال اينجا مطرح مي شود كه اگر نعمت تمام شده و دين كامل شده پس چرا حال روز مردم دنيا اين چنين است ؟ چرا مسلمين اين چنين پراكنده و متفرقند ؟

چرا اين همه ظلم و جور در جهان است ؟

بر اساس اين حديثي[4] از امام صادق (ع) تمام نعمت داخل شدن در بهشت است .

 

پس الان بايد در بهشت بوديم و وقتي كه در غدير نعمت تمام شد و دين كامل شد همه بايد در بهشت مي رفتيم.

بله تمام نعمت و تمام دين را رسول خدا آوردند و معرفي كردند وليكن مردم نپذيرفتند در نتيجه خدا از آنها دريغ كرد تا زمان ظهور قائم (ع) .

 

در حديث[5] طولاني از رسول خدا (ص) كه يكي يكي اهل بيت (ع) را نام مي برند يكي از اصحاب(جندب) كه قبلا يهودي بوده مي گويد: *********************************

((اي رسول خدا (ص) ما ذكر و ياد آنها را در تورات ديده ايم و موسي بن عمران (ع) ما را بوجود شما و اوصيايي پس از شما كه از ذريه شما هستند مژده داده است.

آنگاه رسول خدا (ص) اين آيه شريفه را خواندند :

( وعد الله الذين آمنوا منكم وعملوا الصالحات ليستخلفنهم في الأرض كما استخلف الذين من قبلهم وليمكنن لهم دينهم الذي ارتضى لهم وليبدلنهم من بعد خوفهم أمنا)

خداوند به كسانى از شما كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده‏اند وعده مى‏دهد كه قطعاً آنان را حكمران روى زمين خواهد كرد، همان گونه كه به پيشينيان آنها خلافت روى زمين را بخشيد؛ و دين و آيينى را كه براى آنان پسنديده‏، پابرجا و ريشه‏دار خواهد ساخت‏؛ و ترسشان را به امنيّت و آرامش مبدّل مى‏كند

آن فرد(جندب) از رسول خدا پرسيد :

اي رسول خدا بيم و ترس آنها چيست ؟

رسول خدا (ص) مي فرمايند:

اي جندب در زمان هريك از آنان (امامان)‌ حاكم و فرمانروايي وجود دارد كه آنها را رنج داده و اذيت مي كنند ، و اگر خداوند در ظهور قائم ما شتاب فرمايد زمين را همانگونه كه پر از ظلم و ستم شده است ، آكنده از عدل و داد مي كند. سپس ادامه دادند :

خوش بحال كساني كه در زمان غيبت او اهل صبر و شكيبايي هستند خوش بحال پرهيزگاران و پويندگان راه آنان ، آنان كساني هستند كه خداوند در كتابش آنان را چنين وصف كرده :

آن كساني كه به غيب ، ايمان دارند .

آنان حزب الله هستند، بدانيد كه حزب الله پيروز است .))

******************************

در زمان ظهور قائم آل محمد (ص) است كه دين كامل و ديني كه مورد پسند خداست واقع مي شود[6] .

 

در آن وقت تمام بركات زمين و آسمان بر سر مردم ريخته مي شود و زمين به بهشت تبديل مي شود و ترس خوف از بين مي رود.

در زمان غدير قرار بود از طريق اميرالمومنين تمام نعمت بر انسانها آورده شود و زمين به بهشت تبديل شود وليكن مردم نپذيرفتند و در پذيرفتن دين خدا اكراهي نيست.

(لا اكراه في الدين...)256 بقره

ولي خودشان ضرر كردند و به تبع آنان همه مردم .

كسي كه آن روز دنبال غدير بود اگر امروز باشد دنبال ظهور هست، تا آن چيزي كه در غدير مردم نخواستند دوباره جاري شود.

خدايا ما را جزو دنبال كنندگان غدير قرار بده .

يكي از نكاتي كه در غدير اتفاق افتاد اين بود كه پيامبر در بين كاروان حج بوده اند و در روز غدير دستور مي دهند كه هركس كه جلوتر رفته بازگردد و هركس كه عقبتر است برگردد .

 

منظور اينكه هميشه بايد با امام باشيم نه جلو بزنيم و نه عقب بمانيم.

المتقدم لهم مارق ، والمتأخر عنهم زاهق[7]

 

در نماز واجب است دوبار سوره حمد را بخوانيم و در آن هميشه مي گوييم

اهدنا الصراط المستقيم  صراط الذين انعمت عليهم غير المغضوب عليهم و الضالين.

خدايا ما را به راه مستقيم هدايت كن ، راه آن كساني كه به آنها نعمت داده اي ،‌ نه راه كساني كه بر آنها غضب كردي ، ونه راه گمراهان.

اين نعمت چيست كه كساني كه در صراط المستقيم هستند اين نعمت را دارند؟ واگر كسي كه خدا به او اين نعمت را نداده باشد جزو دو گروه غضب شدگان يا گمراهان قرار مي گيرد .

آيا اين نعمت مي تواند نعمتهاي ظاهري مثل خورد و خوراك يا مال و املاك و رفاه باشد .

 جواب : خيلي از كفار هم آن را داشته اند پس بايد در صراط المستقيم باشند !

 اين ملاك صحيحي نيست

در دعاي ندبه است، مي گوييم و صراطه المستقيم يا در جايي ديگر داريم كه يابن السبل الواضحه! اي پسر كساني كه راههاي واضح خدا بودند. سبيل يعني چه؟ راهي كه آدم بايد از درون آن حركت كند، نه آدم نگاهش كند. امام، سبيل است، امام صراط است.

 اهدنا الصراط المستقيم ما را به اميرالمؤمنين هدايت كن. پس! امير المومنين (ع) صراط هستند؟! مگر مي شود؟ معني آن چه مي شود؟ اميرالمومنين صراط است يعني چه؟ يعني به قدري شفاف شده، به قدري شفاف شده، در ميان كوه عظيم يك روزنه است، يك تونل است، يك سبيل است، يك صراط است. از اين ارتفاع عظيم نمي توانيم عبور كنيم مگر از اين صراطي كه در آن قرار داده شده است. مگر از اين سبيلي كه در آن قرار داده شده است. همه جا ديوار محكم است. همه جا كوه است، محكم است، يك راه در آن است. عجب! پس امام يعني آن فضاي رقيق شده؟! تازه داريم به معناي امام نزديك مي شويم. امام يعني آن فضاي رقيق شده در ميان كوه. پس امام يعني آن تونل كنده شده در ميان كوه. پس امام يعني آن جاده كشيده شده در ارتفاعات صعب العبور و بيابانهاي مهلك. چه قدر جالب! در جايي ديگر از دعاي ندبه مي گوييم يابن المعجزات الموجوده! يابن الدلائل المشهوده! يابن الصراط المستقيم! اي پسر صراط المستقيم! ما راضي نشويم معناي صراط را ضعيف بدانيم. صراط يعني آن مسيري كه بايد درون آن قرار بگيريم و از آن طريق به سوي خدا حركت كنيم.

نعمت اهل بيت عليهم السلام هستند و كسي كه در صراط المسقيم است داراي نعمت است و مشمول آيه صراط الذين انعمت عليهم است .

در سوره لقمان آيه 20 خداوند مي فرمايد :

 

( ألم تروا أن الله سخر لكم ما في السماوات وما في الأرض وأسبغ عليكم نعمه ظاهرة وباطنة ومن الناس من يجادل في الله بغير علم ولا هدى ولا كتاب منير)

 

آيا نمي بينيد كه خدا برايتان از آنچه در آسمانها و زمين است مسخر شما كرده و نعمتهاي ظاهر و نعمتهاي باطن را برايتان فراوان كرده و بعضي از مردم با خدا مجادله مي كنند در حالي كه نه علم دارند و نه هدايت دارند و نه كتاب روشني دارند.

در حديث[8] از امام موسي كاظم (ع) است كه :

 

نعمت ظاهر امام ظاهر است و نعمت باطن امام غايب است .

نكته ديگر اينكه در غدير دو شيء گرانبها مطرح شد كه هرگز از هم جدا نمي شوند و آن عترت و قرآن است .

امام (ع) ولي مردم است وقرآن كتاب هدايت آنهاست و تمام ريز و درشت عالم در آن بيان شده[9] و كسي براي عبور از

 

 راههاي دشوار و صعب العبور نيازبه فردي قدرتمند دارد كه او را از مهلكه ها نجات دهد و سالار كاروان باشد و كسي به

 تنهايي و با استفاده از كتاب هدايت بدون ولي نمي تواند از اين سفر به سلامت عبور كند و در كاروان شيطان قرار مي گيرد.